اردیبهشت ۲۸, ۱۳۹۶ سید مجتبی ابطحی No comments exist

یکی از جنبه های گذراندن دوره دکتری تلاش برای پژوهش و انتشار پژوهش صورت گرفته است.

از جمله پیش نیازهای دفاع از تز دوره دکتری انتشار حداقل دو مقاله در مجله های علمی پژوهشی و یک مقاله کنفرانس می باشد.

به دنبال مجله های علمی پژوهشی مرتبط با حوزه معماری بودم که این گزینه ها را یافتم.

۱٫

فصلنامه اثر 

فصلنامه علمی – ترویجی (هنر و معماری)
صاحب امتیاز: سازمان میراث فرهنگی کشور
مدیر مسئول: باقرآیت الله زاده شیرازی
سردبیر: احمد میرزاکوچک خوشنویس
محل انتشار: تهران  سایر مشخصات»

۲٫

باغ نظر   

فصلنامه علمی – پژوهشی (هنر و معماری)
صاحب امتیاز، مدیر مسئول: دکتر سیدامیر منصوری
سردبیر: احمد پوراحمد
محل انتشار: تهران  سایر مشخصات»     عناوین شماره ۱۲ »

۳٫

دو فصلنامه جلوه هنر 

Jelve-y Honar
دوفصلنامه علمی – ترویجی (هنر و معماری)
صاحب امتیاز: معاونت پژوهشی دانشگاه الزهرا (س)
مدیر مسئول: دکتر ابوالقاسم دادور
سردبیر: دکتر اشرف السادات موسوی لر
محل انتشار: تهران  سایر مشخصات»     عناوین سال اول شماره ۲ »     اشتراک»

۴٫

دو فصلنامه صفه

Soffeh
دوفصلنامه علمی – پژوهشی (هنر و معماری)
صاحب امتیاز: دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی
مدیر مسئول: دکتر اکبر حاجی ابراهیم زرگر
سردبیر: دکتر محمود رازجویان
محل انتشار: تهران  سایر مشخصات»     عناوین شماره ۴۹ »     اشتراک»

۵٫

فصلنامه گلجام 

فصلنامه علمی – پژوهشی (هنر و معماری)
صاحب امتیاز: انجمن علمی فرش ایران
مدیر مسئول: دکتر محمدتقی آشوری
سردبیر: دکتر حبیب الله آیت اللهی
محل انتشار: تهران  سایر مشخصات»     عناوین شماره ۵ »

۶٫

مدیریت شهری 

دوفصلنامه علمی – پژوهشی (هنر و معماری)
صاحب امتیاز: سازمان شهرداری ها و دهیاری های کشور
مدیر مسئول: مهندس محمدرضا ارشادمنش
سردبیر: دکتر محمدرضا بمانیان
محل انتشار: تهران  سایر مشخصات»     عناوین شماره ۲۴ + متن »

۷٫
دو فصلنامه مطالعات هنر اسلامی   فارسی ،چکیده به صورت انگلیسی

Semi Annual of Islamic Art Studies
دوفصلنامه علمی – پژوهشی (هنر و معماری)
صاحب امتیاز: موسسه مطالعات هنر اسلامی
مدیر مسئول، سردبیر: دکتر مهناز شایسته فر
محل انتشار: تهران  سایر مشخصات»     عناوین شماره ۱۲ »     اشتراک»

۸٫

فصلنامه هنرهای زیبا 

فصلنامه علمی – پژوهشی (هنر و معماری)
صاحب امتیاز: پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران
مدیر مسئول: دکتر سید محسن حبیبی
سردبیر: دکتر یعقوب آژند
محل انتشار: تهران  سایر مشخصات»     عناوین شماره ۳۹ »
»» این مجله به نام های هنرهای نمایشی و موسیقی ، هنرهای تجسمی و معماری و شهرسازی تفکیک شده است.

۹٫

هنرهای زیبا (هنرهای نمایشی و موسیقی) 

Honar-Ha-Ye-Ziba:Honar-Ha-Ye-Namayeshi Va Mosighi
فصلنامه علمی – پژوهشی (هنر و معماری)
صاحب امتیاز: پردیس هنرهای زیبا- دانشگاه تهران
مدیر مسئول: دکتر سید محسن حبیبی
سردبیر: دکتر فرهاد ناظرزاده کرمانی
محل انتشار: تهران  سایر مشخصات»     عناوین شماره ۳۸ »     اشتراک»

۱۰٫

هنرهای زیبا (معماری و شهرسازی) 

فصلنامه علمی – پژوهشی (هنر و معماری)
صاحب امتیاز: پردیس هنرهای زیبا- دانشگاه تهران
مدیر مسئول: دکتر سید محسن حبیبی
سردبیر: دکتر محمد مهدی عزیزی
محل انتشار: تهران  سایر مشخصات»     عناوین شماره ۴۰ »     اشتراک»

۱۱٫

هنرهای زیبا( هنرهای تجسمی) 

فصلنامه علمی – پژوهشی (هنر و معماری)
صاحب امتیاز: پردیس هنرهای زیبا- دانشگاه تهران
مدیر مسئول: دکتر سید محسن حبیبی
سردبیر: دکتر یعقوب آژند
محل انتشار: تهران  سایر مشخصات»     عناوین شماره ۴۰ »     اشتراک»

۱۲٫

دو فصلنامه هویت شهر 

Hoviateshahr
دوفصلنامه علمی – پژوهشی (هنر و معماری)
صاحب امتیاز: دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
مدیر مسئول: دکتر حمید ماجدی
سردبیر: دکتر فرح حبیب

اردیبهشت ۱۳, ۱۳۹۶ سید مجتبی ابطحی No comments exist

هفته گذشته و این هفته دو تمرین مرتبط در کلاس مقدمات معماری کاشان داشتیم که بسیار لذت بخش بود.

قسمت اول تمرین ساخت سازه ای برای اتصال دو نقطه در روی زمین به هم به صورتی که بیست سانتی متر از هم فاصله داشته باشند و در این میان هیچ برخوردی با زمین نداشته باشد بود. سازه از چوب کبریت ها ساخته شده بود که با چسب به هم متصل می شدند.  در انتهای کلاس طرجی که کاملتر به جواب رسیده بود انتخاب شد. در جلسه دوم قرار شد این مدل را با جوب هایی به طول پنحاه سانتی متر بسازیم.

در ابتدا دو طرف چوب ها جهت بستن با سیم سوراخکاری شد.

در مرحله بعدی چوب ها را با دو رنگ آبی و زرد با رنگ پلاستیک رنگ کردند بچه های کلاس .

و پس از خشک شدن رنگ ها بر اساس مدل اولیه شروع به سر هم کردن قطعات کردند.

کم کم مدل تکمیل تر می شد و به نقطه نهایی می رسید. و در نهایت حدود ساعت شش بعد از ظهر مدل حجمی سازه ما تکمیل شد و در لابی ورودی دانشکده آن را قرار دادند بچه ها.

  این هم من و آقای دکتر عطایی دوست و همکار مدرس پرکار دانشکده

اردیبهشت ۱۰, ۱۳۹۶ سید مجتبی ابطحی No comments exist

امروز از صبح مشغول خواندن این سند در راستای تایید و اعتباربخشی به دوره های حرفه ای آموزش معماری در امریکا هستم . خواندن این سند برایم بسیار آموزنده بوده است و با خودم بیشتر می یابم که چرا ما متمایل به سیستم آموزش عالی غرب هستیم. این سازمان شصت سال قدمت دارد و به تمام دوره های حرفه ای معماری که فارغ التحصیلان آن میخواهند در محیط امریکا به کار حرفه ای مشغول بشوند می بایست خود را به محک این جمعیت بسپارند.

در آن به بررسی ویژگی های کلی موسسه آموزشی،‌ ساختار دروس و شرایط مختلف مرتبط با آموزش پرداخته شده است.

ویرایش سال ۲۰۰۹ این سند را می توانید از این لینک از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی دانلود کنید.

در ذهن من می گذرد که موفقیت و رشد یک شبه به دست نمی آید بلکه نتیجه مجموعه ای از عوامل است که در کنار هم شرایطی برای برتری یک دانشگاه، یک جامعه یا یک کشور را فراهم می آورد. در بخشی از این سند به بررسی چگونگی بررسی مداوم و اعمال تغییرات در بخش های مختلف مرتبط با آموزش پرداخته می شد. این بخش فوق العاده برایم جذاب بود.

همچنین توجه به چند صدایی و میدان دادن به نگرش ها و باور ها و افرادی از پیشینه های قومی،‌جغرافیایی،‌مذهبی و  …  . این مساله حتی در عدم اجبار به پیروی از یک قالب آموزشی یا شرایط فیزیکی و فرهنگی در دانشگاه ها خودش را نشان می داد. این که صرفا به بیان محدوده ها و حداقل ها پرداخته شده بود و البته بر تمایل به نو آوری توسط دانشگاه های مختلف تاکید شده بود.

راستی امروز از صبح در کتابخانه ام. می خواهم تا ساعت حدود هشت شب بمانم و مطالعه کنم و بنویسم.

اردیبهشت ۹, ۱۳۹۶ سید مجتبی ابطحی No comments exist

یکی از لذت های زندگی برای من گوش دادن پادکست بوده و هست. حدود هشت سال از خرید اولین آیپادم می گذرد و از همان روزها با پادکست آشنا شدم و یکی از لذت های من در بیداری شد. پادکست گوش دادن برای من یکی از مصادیق رویابینی در بیداری بوده است. زیستن در دنیاهای دیگر و درک لذت تصور کردن های دلنشین. از همان سالها چند پادکست را گوش می دادم. یکی پادکستی از رادیو نیویورک به اسم سلکتد شرتز بود

Selected Shorts

. و یکی دیگر از انتخابهایم مستندهای بی بی سی بود.

 این روزها مسیر خانه تا کتابخانه را پیاده می روم. و این مسیر حدود بیست و پنج دقیقه زمان می گیرد. صبح در مسیر رفت به پادکست جدیدی که از ناشران سلکتد شرتز بود با عنوان “داستانهایی که مناسب رادیو نیستند” را گوش دادم. اسم درست این پادکست این است

Selected Shorts Too Hot for the Radio  

داستانی از آنجلا کارتر بود با نام “هم راهی با گرگها ” . داستانی در زمینه خون آشام ها و توصیفات جذاب از گرگ ها و انسان ها. البته راستش را بخواهید بیشتر داستان را من نفهمیدم. و البته این مساله خیلی عجیب نیست چون خیلی وقت ها که داستان گوش می دهم در مرتبه اول خیلی .نمی فهمم و بعد بار دوم و سوم و چندم کم کم زوایای بیشتری از داستان را درک می کنم. در مورد این داستان هم فکر کنم دو یا سه بار گوش خواهم داد به آن …صحنه آخر داستان که دریدن دختر جوان به وسیله ی مرد گرگ شده بود حاوی تصویری از خوی مردانه و ظرافت زنانه در دنیای واقع بود برای من و به نظرم می آمد که دختر جوان به این مساله راضی و مایل است . باید باز هم گوش بدهمش

 در مسیر بازگشت پادکستی از مجموعه ی مستند بی بی سی گوش دادم  با عنوان “درخواست برای زنان در جزایر فارو ” این برنامه به بررسی درخواست برای همسری زنانی از آسیای جنوب شرقی از فیلیپین و تایلند در جزایر فارو که بخشی از دانمارک می باشد و تاثیرات آن پرداخته بود. این اولین برخورد من با این مجموعه جزایر در شمال بریتانیا و شمال غربی دانمارک واقع است و بخشی از دانمارک بوده و البته به صورت خود مختار اداره می شود و جزو اتحادیه اروپا نیست.

آن طور که بیان شد در سالهای اخیر این جزایر با بحران جمعیت روبرو شده اند و البته جمعیت آنها حدود پنجاه هزار نفر می باشد. یکی از مسایلی که جزایر فارو با آن مواجه می باشد این است که خانم های جوان عموما از شبه جزایر برای تحصیل و کار خارج شده و تمایلی برای بازگشت ندارند و به همین دلیل جمعیت آقایان در آستانه ازواج بیشتر از خانمهای جوان بوده که این به مشکلی تبدیل شده است. راهکاری که مردان فارویی برای حل این مشکل به آن روی آورده اند استفاده از سایت های دوست یابی و ازدواج با خانم هایی از کشورهای دیگر است. در این میان بانوانی از کشور های فیلیپین و تایلند به عنوان بزرگترین اقلیت این شبه جزایر مورد توجه واقع شده اند. این زنان که از آب و هوای گرم و مرطوب کشورهای خود به آب و هوای سرد و معتدل و با شرایط متفاوتی از فرهنگ و جغرافیا منتقل شده بودند در مورد مسایلی که با آن روبرو بودند می گفتند و از نکات مثبت و منفی این مهاجرت . همچنین به رویکرد همسران آنها نیز پرداخته شده بود و البته به نظر مسولین و خوشحالی آنها و تمایلشان برای باروری بیشتر جامعه خود

مطلبی در این رابطه را می توانید در اینجا ببینید.

عکسی از یکی از جزیره های این مجموعه جزایر بی درخت متکی بر دریا

مثل دیگر برنامه های بی بی سی این برنامه خوش ساخت و دلنشین بود و حرفه ای که به جنبه های مختلف این موضوع پرداخته بود.

اردیبهشت ۹, ۱۳۹۶ سید مجتبی ابطحی No comments exist

فکرم درگیره موضوعیه که دارم روش سرچ می کنم،‌یعنی بررسی اهداف آموزشی و طرح درس دوره معماری در دانشگاه های مختلف و هنوز مشغول دانشگاه های امریکا هستم.

یه جورایی ذهنم مشغوله و کمی هم نگرانم … نمی دونم نتیجه خروجی این مطالعه ها چی می خواد بشه و این کمی نگرانم می کنه

هدفنام را گذاشتم و در حین کار دارم موسیقی گوش می کنم … شاید به دلیل این که کمی استرسم رو کم کنه و با جریان موسیقی کارم را هم بکنم. یه صدایی توی وجودم می گه نگران نباش و امیدوار باش و مصمم کارت رو پیش ببر و نگران نباش .

هدفونام را گذاشتم و دارم موسیقی گوش می دم … آلبوم موسیقی فیلم بابل از الخاندرو گنزالز ایناریتو . موسیقی فیلم از گوستاوو سانتا اولالا ست . موسیقی فیلم بالا و پایینای مختلفی داره و بعضی وقتا در حین کار ذهنم رو با خودش می بره …

در مجموع آلبوم خوبیه و پیشنهاد می کنم گوش بدین اگه به موسیقی با فضاهای مختلف علاقه مندید.

می تونید آلبوم را از این لینک دانلود کنید.

اردیبهشت ۸, ۱۳۹۶ سید مجتبی ابطحی No comments exist

یکی از علایق من دوچرخه سواری است و دوست دارم که با دوچرخه به سفرهای ارزان بروم و بیشتر از محیط و مسیر سفر لذت ببرم. این البته با شرایط اکنون من چندان هماهنگ نیست. زیرا مسولیت دو کودک و خانواده و درس اجازه این کار را نمی دهد. با این وجود فکر می کنم که با تمرین و آمادگی جسمانی بتوانم زمانهایی را برای خودم  پیدا کنم … هر چند این پیدا کردن زمان خود نیاز به زمان طولانی ای داشته باشد.

امروز می خواستم صبح که برای نماز بیدار شدم برم دوچرخه سواری و حدود هفتاد کیلومتر دوچرخه سواری کنم. اما خستگی و تنبلی با هم یار شدند و اجازه ی فعالیت ندادند و تا ساعت یازده در خواب بودم. حدود ظهر گفتم خوب است کمی به برنامه ام بپردازم .برای همین آماده شدم و ساعت یک از خانه بیرون آمدم. از عوارضی قم هم گذشتم و بنا داشتم که چند کیلومتر بعد به سمت قم برگردم. که مجموعا با برگشت حدود سی تا سی و پنج کیلومتر می شد. در اتوبان به یک سراشیبی رسیدم و با سرعت در راه بودم که با سدای پیسسسسسسس متوجه پنچری شدم … ترمز کردم و ایستادم و دیدم که چرخ عقبم کامل بر روی زمین نشسته است. به حاشیه ی جاده آمدم و نشستم روی زمین… در کیف دوچرخه ام را که نگاه کردم دیدم فکرم درست بوده است و چسب پنچرگیری را همراه ندارم.

روی زمین آرام مشغول فکر کردن به کاری بودم که می توانم بکنم … و خوراکی هایم را می خوردم…. با خودم فکر می کردم چرا فکر نکردم که ممکن است پنچر شوم … و اصلا برای آن آمادگی پیدا نکرده بودم.

تیوپ چرخ را در آوردم و سوراخ را پیدا کردم و به این نتیجه رسیدم که هیچ کاریش نمی توانم بکنم. به همین خاطر پیاده شروع به حرکت کردم در حالی که دوچرخه را همراه خودم می آوردم. تا اینجا او مرا می آورد و الان من او را دنبال خود می کشیدم

خلاصه سه کیلومتری پیاده آمدم تا به ماشینی رسیدم که مرا به خانه رساند.

این هم از تجربه امروز و درسی که گرفتم ( مثل کتابهای ابتدایی :)‌ )  – هیچ گاه بدون آمادگی برای مشکلات محتمل قدم در مسیر های طولانی نگذار

اردیبهشت ۶, ۱۳۹۶ سید مجتبی ابطحی No comments exist

مقاله ام در کنفرانس “معماری و انرژی “ که در دانشگاه آزاد اسلامی کاشان برگزار می شد پذیرفته شد و امروز را در همایش گذراندم. تجربه خوبی بود از بودن در محیط یک کنفرانس و به عینه درک می کردم چقدر برگزار کردن یک فعالیت جمعی سخت بوده و نیاز به برنامه ریزی و هماهنگی های زیاد دارد.

مطمینم که دوستان و همکاران مدرسم در دانشکده معماری دانشگاه آزاد کاشان خصوصا خانم دکتر رضوی زاده و آقای دکتر عطایی خیلی زحمت کشیده بودند برای این فعالیت.

ناهار کنفرانس پلو سبزی با ماهی قزل آلا بود. و باز هم این سوال برای من زنده شد که چگونه باید ماهی قزل آلا را پخت که گوشتش یه اندازه کافی سرخ کرده شود و فقط پوست آن سرخ نشده باشد. ( این هم از دغدغه های ما  ) بعد از ناهار ارایه مقالات بود و من نیز مقاله ام را ارایه کردم که با لطف دوستان و سوالات جذابی همراه بود که برای خود من حاوی نکات آموزنده ای بود و از این که نوشته ام را ارایه کردم احساس رضایت کردم. این ارایه و سوالات برایم زمینه درک بهتر از جنبه های گوناگون مقاله ام بود. خصوصا سوالی که آقای مهندس محق پرسیدند که “ فکر نمی کنید راه حلی که دارید ارایه می دهید در درون همان گفتمانی است که همه مشکلات کنونی آموزش ما ناشی از آن است؟” این سوال به نظرم سوالی کلیدی و مهم است که می بایست به آن بیندیشم.

نظر ایشان این بود که مشکلات کنونی آموزش معماری ما نشات گرفته از نوع نگاهی به آموزش و اصولا به دنیا و نقش انسان در آن است و راه حلی که من ارایه می دادم در زمینه ی اصلاح ساختار قدم های ابتدایی آموزش معماری خود در قالب همان نگاه به دنیا و انسان و آموزش است. من به بسیاری سوالات مطرح شده پاسخ دادم اما در این مورد کفتم نیاز است که بیشتر بیندیشم و بعدا با ایشان صحبت کنیم در این زمینه. این پاسخ هم یکی از برکات این شرکت در کنفرانس و ارایه مقاله بود برایم.

اردیبهشت ۶, ۱۳۹۶ سید مجتبی ابطحی No comments exist

امسال برای درسی که در دانشگاه آزاد کاشان دارم ماشین می آید دنبالم و من را می رساند و عصر نیز مرا برمی گرداند. راننده ها هم یکسان نیستیند و عوض می شوند. چند باری یک راننده می آمد که مردی بود با ادب  و جدی  به اسم آقای طالاری.

این مرد فوق العاده در کارش جدی و وقت شناس بود. یک بار که قرار بود ساعت هفت صبح مرا سوار کند وقتی سوار شدم و صحبت کردیم گفت که از شش دم خانه ما ایستاده است و وقتی که پرسیدم چرا اینقدر زود آمدی گفت ترجیح دادم زودتر برسم تا این که دیر شود. چند بار دیگر هم چک کردم دیدم وقتی ساعتی اعلام می کند می رسد آن ساعت و معمولا زودتر . می گفت بعضی وقتها که صبح باید سرویسی را از تهران سوار کند برای این که به ترافیک نخورد و دیر نشود شب می رود و آنجا در ماشین می خوابد.

این نکته اش برایم مهم و ارزنده بود که می گفت آدم باید وقتی کاری را قبول می کند درست و بی نقص انجامش بدهد

 از خودم می پرسم من کدام کارم را سعی می کنم که بی نقص انجام دهم و تمام تلاشم را برایش می کنم و چقدر نسبت به عیب های دیگران و ناکاملی رفتارهایشان بردباری دارم

و آن وقت یاد این حدیث از حضرت علی (ع)‌می افتم که : در شگفتم از کسى که عیبهاى مردم را بد مى داند، در حالى که خودش از همه پُر عیب تر است و آنها را نمى بیند

اردیبهشت ۴, ۱۳۹۶ سید مجتبی ابطحی No comments exist
کلاس و دانشجویان دوست داشتنی ام در دانشگاه آزاد کاشان

امروز در کلاس مقدمات معماری ام در دانشگاه آزاد کاشان با دانشجویانم از این صحبت کردم که هدفتان از تحصیل معماری چیست یا به بیانی دیگر بعد از این که درستان تمام شد می خواهید چه کار کنید. پاسخ هایی که دادند برایم جالب بود . امیدوارم روز به روز برای آنها واضح تر شود که قصد انجام چه کاری و رسیدن به چه هدفی دارند.

می توانید شما هم این بحث را گوش بدهید.

 

اردیبهشت ۲, ۱۳۹۶ سید مجتبی ابطحی ۵ comments

یکی از مسایلی که این روزها ذهن مرا به خود می خواند این سوال است که چرا در ابتدای فرایند آموزش معماری به صورت واضح از آینده پیش روی دانشجویان با آنها سخن گفته نمی شود و هفته ها و حتی ماههایی را بر روی این آینده ی ناواضح تمرکز نمی کنیم تا برای هر کسی تصویری از مسیر پیش رو حاصل شود. به نظر من این یکی از سوالاتی است که دانشجوی معماری می بایست به صورت واضح به آن بیندیشد.

من قرار است در آینده چه کاره شوم ؟ و دقیقا قرار است چه کاری انجام دهم؟

این سوال را برای دانشجویانم در کلاس مقدمات معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشان نوشته ام و پاسخ به آن توسط این دوستان دلنشینم اجباری است.

اما این یک سوال کلی و مهم است که به نظرم هر دانشجوی معماری می بایست به آن بیندیشد و هر استاد معماری خصوصا در سال اول باید مرتبا در مورد آن با دانشجویانش صحبت کند.

پس در قسمت نظرات نظر و پاسخ خود را درج نمایید.